SF tim
* 20.10.2019. 15:59:07
napredna pretraga  
Dobro došli, Gost. Molimo vas prijavite se ili se registrujte.
Da niste izgubili svoj aktivacioni e-mail?

Prijavite se korisničkim imenom, lozinkom i dužinom sesije
Vesti: Fan forum SF fanova. Smile
 
  Portal   Forum   Pomoć Pretraga Igre Prijavljivanje Registracija  
Stranice: [1]   Idi dole
  Štampaj  
Autor Tema: Filip K. Dik (Philip K. Dick)  (Pročitano 5577 puta)
0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.
MasterYoda
Jedi Council Member

predsednik


Poruke: 4.365
Ugled: +32/-5
Starost: 65
Lokacija: Very Far Away from Anywhere Else
Pol: Muškarac
Van mreže


« poslato: 13.12.2006. 23:41:23 »



Philip Kindred Dick (16.12.1928.-02.03.1982) je američki SF pisac. Pored 44 objavljena romana napisao je i više priča. Sedam od njegovih radova adaptirani su za film. Iako su ga tokom života slavila mnoga poznata imena, kao što su Stanislaw Lem, Robert Heinlein i Robert Silverberg, čitaoci su mu poklanjali malu pažnju sve do smrti.

Nagovještavajući cyberpunk podžanr, Dajk unosi dah Kalifornije u mnoge svoje radove, istražujući sociološke i političke teme u svojim ranim radovima dok kasniji radovi dodiruju droge i teologiju, u skladu s njegovim ličnim iskustvima, u romanima kao što su A Scaner Darkly i VALIS. Alternativni univerzum i simulacra postaju osnove zapleta u zamišljenim svjetovima nastanjenim običnim radnim ljudima a ne galaktičkom elitom. “Nema heroizma u Dajkovim knjigama” napisala je Ursula K.Le Guin, “ali ima heroja”.

Njegov roman The Man in the High Castle uvodi žanr alternativne istorije u SF i donosi mu, 1963, nagradu Hugo. Flow My Tears, The Policeman Said, roman smješten u potpuno nepoznati paralelni univerzum donosi mu, 1975, nagradu John W. Campbell Memorial Award. U ovim pričama Dajk piše o ljudima koje voli, smještajući ih u izmišljeni svijet gdje preispituje realnost ideja i institucija. “U svojim radovima, ja uvijek preispitujem univerzum; Veoma se iznenadim ako je stvaran, i iznenadim se ako je iko od nas stvaran” napisao je Dajk.

Dajkove priče često postaju naizgled skoro stvarne fantazije, čiji likovi otkrivaju da je njihova svakodnevica privid, proizašla ili od vanjskih entiteta ili iz promjenjivosti nepouzdanog naratora. „Svi njegovi radovi polaze od osnovne pretpostavke da ne postoji jedna jedina, objektivna realnost. Sve je stvar shvatanja. Sklona je izmicanju tla ispod nogu. Protagonisti mogu mogu biti samo san neke druge osobe ili u drogom izazvanom stanju boljem od stvarnog života, ili potpuno preći u neki različit univerzum”, napisao je Čarls Plat.

Život i djelo

Philip Kindred Dick i njegova sestra bliznakinja, Jane Charlotte Dick, rođeni su šest sedmica prerano, od roditelja Joseph Edgar i Dorothy Kindred Dick u Čikagu. Zbog roditeljske nepažnje, Džejn je teško opečena (električno ćebe) i umrla pet nedalja kasnije u bolnici. Sestra Džejn, njegova majka i otac poslužili su kao model za mnoge likove koji su nastanjivali Dajkove izmišljene univerzume u dekadama koje slijede. Džejnina smrt i iskustva mnogih razdvojenih blizanaca doprinijela su dualizmu njegovih dilema o u mnogome odredila njegov kasniji kreativni rad (SF/svijet, stvarno/lažno, ljudi/androidi). Izvan te dualnosti, dva pitanja stalno se ponavljaju u Dajkovim radovima: Šta je stvarno? i Šta je ljudsko?

Porodica se preselila u San Francisko gdje su živjeli do Dajkove pete godine. Njegov otac, inspektor u Ministarstvu poljoprivrede, dobija premještaj u Reno (Nevada) dok majka odbija da se preseli. Dobivši starateljstvo nad Filipom, majka Doroti se seli u Vašington, gdje je dobila posao. Tu završava i osnovnu školu, uz prilično slabe ocjene, zbog čestih odsustvovanja s časova. Jedan od učitelja napisao je sledeću napomenu „on pokazuje sklonost i sposobnost pričanja priča”.

1938. Doroti i Filip vraćaju se u Kaliforniju. Filip završava Berkley High School i upisuje germanistiku na University of California ali odustaje od studija.Tokom 1947. vodi radio program, emisiju klasične muzike, a od 1948-1952. radi u prodavnici ploča, dok nije prodao svoju prvu priču. Od tog trenutka, 1952, potpuno se posvećuje pisanju. Prvi roman prodao je 1955.

Kasnih tinejdžerskih godina otkriveno je da Dajk pati od šizofrenije, stvar koja ga je uplašila. Kasnije su psihijatri i psihoterapeuti odbacili tu dijagnozu nalazeći da je Dajk sasvim zdrav i razborit.

Vladajući tom medicinskom terminologijom, Dajk je u mnogome opisivao sebe istražujući psihološke patnje i nervne slomove. Svoja iskustva prenosio je na izmišljene likove, mnoge označene kao ex-šizofreničare, kao što je Jack Bohlen u Martian Time-Slip (1964).

Drugi muž njegove majke, Kleo Apostolides, bio je simpatizer socijalizma, dok je Filip smatrao da je komunizam ekvivalentan fašizmu. Kada ga je, 1955. posjetio FBI, mislio je da je to zbog poočimovih aktivnosti ali se nemalo iznenadio kada je saznao da FBI istražuje njega, zbog pisma koje je poslao ruskom naučniku Aleksandru Topčevom.

1963. dobija nagradu Hugo za roman The Man ih the High Castle. Mada smatran genijem tog vremena u SF svijetu, literarni svijet nije ga još prihvatao pa je svoje romane plasirao kroz mrežu izdavača koji su malo plaćali. Tokom svojih ranih godina, stalno je imao finansijskih teškoća. U uvodu za svoju zbirku priča The Golden Man (1980) Dajk je napisao:

Prije nekoliko godina, dok sam bio bolestan, Hajnlajn je ponudio pomoć, sve što može, a nikada se nismo sreli. Telefonirao mi je da me ohrabri i vidi kako se držim. Kupio mi je i električnu pisaću mašinu. Neka ga Bog blagoslovi-jedan od rijetkih pravih džentlmena na svijetu. Ne slažem se ni s jednom idejom koju on zastupa u svojim radovima, ali to ovdje nije važno. Jednom, tokom bolesti, kada sam trebao dosta novca a nisam imao odakle da ga dobijem, Hajnlajn mi je poslao. Veliki čin njega i njegove žene; posvećujem im ovu knjigu.

1972. Dajk je poklonio svoje rukopise za specijalnu kolekciju biblioteke Kalifornijskog državnog univerziteta u Fulertonu gdje su arhivirani.

Poslednji roman koji je objavljen za njegovog života je The Transmigration of Timothy Archer.

Nakon njegove iznenadne smrti u 54-toj godini života, veoma je porastao interes za njegov rad, koji je, za njegovog života, bio prilično ignorisan i od kritičara i od čitalaca. Romani Filipa K. Dajka stalno se navode kao primjeri američke moderne literature. Uz film Ridlija Skota „Blade Runner“ iz 1982 (prema romanu Do Androids Dream of Electric Sheep?) ukupno sedam njegovih romana adaptirano je za film. To je u prosjeku jedan film svake tri godine od njegove smrti. A upravo se priprema još jedan, visokobudžetni, prema romanu A Scanner Darkly.

Filip K. Dajk je svijetli lik ne samo američke nego i svjetske SF literature, čiji radovi su prevedeni na sve važnije i manje važne svjetske jezike, i u Evropi i u Aziji

Dajk i njegove vizije

U svojoj mladosti, oko trinaeste, Dajk je sedmicama sanjao isti san: nalazi se u knjižari pokušavajući pronaći Astounding Magazine. Kada ga je konačno pronašao, u njemu se nalazila priča “The Empire Never Ended” koja mu je otkrila tajne univerzuma. Kako se san ponavljao, hrpa magazina koju je preturao postajala je sve manja i manja ali nikada nije uspijevao doći do njenog dna. Iako su ti snovi konačno prestali, fraza The Empire Never Ended ostala je i kasnije se pojavljuje u njegovim radovima.

U Autoportretu (Self Portrait) iz 1968. Dajk opisuje trenutak otkrivanja žanra koji bu je dao beskrajnu slobodu u opisivanju složene realnosti njegovog vlastitog života: Imao sam dvanaest kad sam pročitao prvi SF magazin...zvao se Stirring Science Stories i objavljena su, mislim četiri broja...Naišao sam na njega slučajno, zapravo sam tražio Popular Science. Bio sam zapanjen. Priče o nauci? Odjednom sam spoznao da se čarolija, koju sam upoznao ranije, može umjesto uz čarobni štapić vezati uz nauku...Na mnogo načina, čarolija je postala nauka a nauka čarolija.”.

Nije Dajk čitao samo SF. Baš naprotiv. Bio je višestran i proždrljiv čitalac. Čitao je Ksenofona, Džojsa, francuske realiste kao što su Stendal, Flaber ili Mopasan, i još mnogo toga, tokom svojih ranih dvadesetih. Bio je proždrljiv čitalac radova o religiji, filozofiji, metafizici, gnosticizmu; ove ideje zastupljene su u njegovim radovima isto kao i njegove vlastite vizije.

Februara 1974, dok se oporavljao od djelovanja natrijum-pentotala, na privjesku neke djevojke zapazio je kombinaciju dva simbola, ichthys – tajni znak ranog hrišćanstva u obliku ribe i vesica piscis – simbol od dva polupreklopljena kruga.

Tokom februara i marta doživljava cijeli niz snažnih vizija koje on kasnije navodi kao svoje 2-3-74 vizije, opisujući ih kao laserski bljesak na geometrijskoj podlozi, prikazujući povremeno brze slike Isusa i starog Rima. Kako su se slike javljale sve češće i ostajale sve duže, Dajk je tvrdio da počinje živiti dvostruki život: jedan kao on a drugi kao Tomas, hrišćanin proganjan od rimljana u prvom vijeku. Iako su bile posljedica droge, Dajk je te vizije prihvatio kao stvarnost vjerujući da potiču od samog Boga ili drugog entiteta te vrste; kasnije će ti entiteti biti prikazani na razne načine – kao Zebra, Bog i, najčešće, kao VALIS.

Nikada nije težio niti gubio vrijeme na prihvaćanje od strane okoline. On je uvijek smatrao da je to dio osuđivanja SF žanra koji je on uzdizao i uljepšavao. Dvije godine prije smrti, Dajk je napisao: Želim pisati o ljudima koje volim i smještati ih u izmišljeni svijet nikao u mom umu a ne u stvarni svijet, zato što stvarni svijet ne ispunjava moje standarde. Dobro, da promijenim svoje standarde. Ja sam van toka. Da se prepustim realnom. Nikada, nikada se neću prepustiti realnom. Ako želite realnost, čitajte Filipa Rota, čitajte ono što je njujorški establišment proglasio piscima u trendu...Zbog toga volim SF. Volim ga čitati; volim ga pisati...

Psihologija

Kako je vrijeme prolazilo postajao je sve više paranoičan, izmišljajući zavjere protiv sebe, bilo od KGB ili FBI koji su, kako je on vjerovao, stalno širili laži o njemu. Nekom prilikom bio je ubijeđen da su oni odgovorni za provalu u njegovu kuću, kojom prilikom su ukradeni razni dokumenti. Kasnije je ustanovio da je provalu izvršio sam i na to potpuno zaboravio. To je preslikao u lik Boba Arčera/agenta Freda u Scanner Darkly.

Već sam pomenuo njegovu ex-šizofrenija fazu. Tema mentalnih bolseti, osim u Martian Time-Slip, bila je konstanta njegovih interesovanja pa je 1965 napisao i esej s naslovom Šizofenija i knjiga promjena (Schizophrenia and teh Book of Changes).

Pseudonimi

Dajk povremeno koristi pseudonime, najčešće Richard Philips i Jack Dowland.

Prezime Dowload povezano je s kompozitorom Džonom Doulandom (John Dowland), koji se pojavljuje u više Dajkovih radova. Naslov Flow My Tears, The Policeman Said direktna je referenca na njegovu najpoznatiju kompoziciju Flow My Tears. I neki likovi njegovih kratkih priča nose ime Dowland.

U poloautobiografskom romanu VALIS, junak se zove Horselover Fat. Philip, ili Phil-Hipos je grčka riječ za Horselover dok je Dick njemačka riječ za Fat.


Dick se ženio pet puta i ima troje djece, dvije kćerke i jednog sina.

Nakon višestrukih moždanih udara i petodnevne potpune moždane neaktivnosti, 2. marta 1982. u Santa Ani, Kalifornija, Filip K. Dajk isključen je s aparata za održavanje života.
« Poslednja izmena: 17.12.2009. 23:54:29 od svetlost lutalica » Sačuvana

Čovek se ne bori s rupom iskopanom na pogrešnom mestu, nego s budalama koje su je iskopale. Rupu jednostavno zatrpava.
MasterYoda
Jedi Council Member

predsednik


Poruke: 4.365
Ugled: +32/-5
Starost: 65
Lokacija: Very Far Away from Anywhere Else
Pol: Muškarac
Van mreže


« Odgovor #1 poslato: 13.12.2006. 23:45:06 »

Nagrade i nominacije

Hugo Awards
  • Roman
    • 1963 - The Man in the High Castle (dobitnik)
    • 1975 - Flow My Tears, The Policeman Said (nominovan)
  • Novela
    • 1968 - Faith of Our Fathers (nominovan)
Nebula Awards
  • Roman
    • 1965 - Dr. Bloodmoney (nominovan)
    • 1965 - The Three Stigmata of Palmer Eldritch (nominovan)
    • 1968 - Do Androids Dream of Electric Sheep? (nominovan)
    • 1974 - Flow My Tears, The Policeman Said (nominovan)
    • 1982 - The Transmigration of Timothy Archer (nominovan)
John W. Campbell Memorial Award
  • Roman
    • 1975 - Flow My Tears, The Policeman Said (dobitnik)
Philip K. Dick Memorial Award

Philip K. Dick Memorial Award  je SF nagrada koju jednom godišnje, na Norwesconu, dodjeljuje Philadelphia Science Fiction Society za najbolji roman godine. Dodjeljuje se od 1982. godine, godine Dajkove smrti.

Romani po godinama nastanka

Godina završetka prve (obično jedine) verzije. Naziv i godina objavljivanja.
  • 1950
    • Gather Yourselves Together (1994)
  • 1952
    • Voices From the Street (2006)
  • 1953
    • Vulcan's Hammer (1960)
    • Dr. Futurity (1960)
    • The Cosmic Puppets (1957)
  • 1954
    • Solar Lottery (1955)
    • Mary and the Giant (1987)
    • The World Jones Made (1956)
  • 1955
    • Eye in the Sky (1957)
    • The Man Who Japed (1956)
  • 1956
    • A Time for George Stavros (izgubljena)
    • Pilgrim on the Hill (izgubljena)
    • The Broken Bubble (1988)
  • 1957
    • Puttering About in a Small Land (1985)
  • 1958
    • Nicholas and the Higs (izgubljena)
    • Time Out of Joint (1959)
    • In Milton Lumky Territory (1985)
  • 1959
    • Confessions of a Crap Artist (1975)
  • 1960
    • The Man Whose Teeth Were All Exactly Alike (1982)
    • Humpty Dumpty in Oakland (1986)
  • 1961
    • The Man in the High Castle (1962)
  • 1962
    • We Can Build You (1972)
    • Martian Time-Slip (1964)
  • 1963
    • Dr. Bloodmoney, or How We Got Along After the Bomb (1965)
    • The Game-Players of Titan (1963)
    • The Simulacra (1964)
    • The Crack in Space (1966)
    • Now Wait for Last Year (1966)
  • 1964
    • Clans of the Alphane Moon (1964)
    • The Three Stigmata of Palmer Eldritch (1965)
    • The Zap Gun (1967)
    • The Penultimate Truth (1964)
    • Deus Irae sa Roger Zelazny (1976)
    • The Unteleported Man (1966 / 1983 / 1984 kao Lies, Inc.)
  • 1965
    • The Ganymede Takeover with Ray Nelson (1967)
    • Counter-Clock World (1967)
  • 1966
    • Do Androids Dream of Electric Sheep? (1968)
    • Nick and the Glimmung (za djecu) (1988)
    • Ubik (1969)
  • 1968
    • Galactic Pot-Healer (1969)
    • A Maze of Death (1970)
  • 1969
    • Our Friends from Frolix 8 (1970)
  • 1970
    • Flow My Tears, The Policeman Said (1974)
  • 1973
    • A Scanner Darkly (1977)
  • 1976
    • Radio Free Albemuth (1985)
  • 1978
    • VALIS (1981)
  • 1980
    • The Divine Invasion (1981)
  • 1981
    • The Transmigration of Timothy Archer (1982)
Priče

Kratke priče Filipa K. Dajka ponovo su objavljene u pet antologijskih izdanja:[list=1]
  • The Short Happy Life of the Brown Oxford and Other Stories
  • We Can Remember It for You Wholesale and Other Stories
  • Second Variety and Other Stories
  • The Minority Report and Other Stories
  • The Eye of the Sibyl and Other Stories[/list:o]
    • 1952
      • Beyond Lies the Wub
      • The Gun
      • The Little Movement
      • The Skull
      • The Variable Man
    • 1953
      • The Builder
      • Colony
      • The Commuter
      • The Cookie Lady
      • The Cosmic Poachers
      • The Defenders
      • Expendable
      • The Eyes Have It
      • The Great C
      • The Hanging Stranger
      • The Impossible Planet
      • Impostor
      • The Indefatigable Frog
      • The Infinities
      • The King of the Elves – i kao Dizni animacija 2006
      • Martians Come in Clouds
      • Mr. Spaceship
      • Out in the Garden
      • Paycheck
      • Piper in the Woods
      • Planet for Transients
      • The Preserving Machine
      • Project: Earth
      • Roog
      • Second Variety
      • Some Kinds of Life
      • The Trouble with Bubbles
      • The World She Wanted
    • 1954
      • A World of Talent
      • The Last of the Masters
      • Adjustment Team
      • Beyond the Door
      • Breakfast at Twilight
      • The Crawlers
      • The Crystal Crypt
      • Exhibit Piece
      • The Father-thing
      • The Golden Man
      • James P. Crow
      • Jon's World
      • The Little Black Box
      • Meddler
      • Of Withered Apples
      • A Present for Pat
      • Prize Ship
      • Progeny
      • Prominent Author
      • Sales Pitch
      • Shell Game
      • The Short Happy Life of the Brown Oxford
      • Small Town
      • Souvenir
      • Strange Eden
      • Survey Team
      • Time Pawn
      • Tony and the Beetles
      • The Turning Wheel
      • Upon the Dull Earth
    • 1955
      • Autofac
      • Captive Market
      • The Chromium Fence
      • Foster, You're Dead!
      • The Hood Maker
      • Human Is
      • The Mold of Yancy
      • Nanny
      • Psi-man Heal My Child!
      • Service Call
      • A Surface Raid
      • Vulcan's Hammer
      • War Veteran
    • 1956
      • A Glass of Darkness
      • Minority Report
      • Pay for the Printer
      • To Serve the Master
    • 1957
      • Misadjustment
      • The Unreconstructed M
    • 1958
      • Null-o
    • 1959
      • Explorers We
      • Fair Game
      • Recall Mechanism
      • War Game
    • 1963
      • All We Marsmen
      • The Days of Perky Pat
      • If There Were No Benny Cemoli
      • Stand-by
      • What'll We Do With Ragland Park?
    • 1964
      • Cantata 140
      • A Game of Unchance
      • Novelty Act
      • Oh, to be a Blobel!
      • Orpheus with Clay Feet
      • Precious Artifact
      • The Unteleported Man
      • The War with the Fnools
      • Waterspider
      • What the Dead Men Say
    • 1965
      • Project Plowshare
      • Retreat Syndrome
    • 1966
      • Holy Quarrel
      • We Can Remember It For You Wholesale
      • Your Appointment Will Be Yesterday
    • 1967
      • Faith of our Fathers
      • Return Match
    • 1968
      • Not By Its Cover
      • The Story To End All Stories
    • 1969
      • A. Lincoln, Simulacrum
      • The Electric Ant
    • 1972
      • Cadbury, the Beaver Who Lacked
    • 1974
      • The Different Stages of Love
      • The Pre-persons
      • A Little Something For Us Tempunauts
    • 1979
      • The Exit Door Leads In
    • 1980
      • I Hope I Shall Arrive Soon – originalno nazvana Frozen Journey
      • Rautavaara's Case
      • Chains of Air, Web of Aether
    • 1981
      • The Alien Mind
    • 1984
      • Strange Memories Of Death
    • 1987
      • The Day Mr. Computer Fell Out of Its Tree
      • The Eye of The Sibyl
      • Fawn, Look Back
      • Stability
    • 1988
      • Goodbye, Vincent
    • 1989
      • 11-17-80
    • 1992
      • The Name of the Game is Death
    Filmske i ostale adaptacije

    Dio Dajkovih romana adaptiran je za film. Adaptacije su uglavnom labavo bazirani na originalnim Dajkovim pričama koje su iskorišćene kao polazna tačka za holivudske akciono-avanturističke priče, odstupajući od Dajkovih karakterističnih likova i zamjenjujući ih akcionim herojima. Dajk je lično napisao scenario za film prema romanu UBIK ali film nikada nije snimljen.

    Najpoznatija filmaska adaptacija je film Ridlija Skota Blade Runner, baziran na Dajkovom romanu Do AndroidS Dream of Electric Sheep?. Dajk se plašio kako će njegova priča biti adaptirana za film, odbio je da on izvrši adaptaciju i bio veoma kritičan i prema filmu i prema njegovom režiseru tokom snimanja. Međutim, kad je dobiopriliku da vidi neke od specijalnih efekata, sekvence Los Anđelesa iz 2019, bio je zapanjen jer “izgleda baš kako sam ga zamislio”. Umro je nekoliko mjeseci prije nego što se film pojavio u kinima.

    Total Recall, film iz 1990 baziran na priči We Can Remember It for You Wholesale izaziva osjećaje slične originalnoj priči. Uključuje takve elemente kao što je konfuzija između fantazije i stvarnosti, napredak prema fantastičnijim elementima kroz priču, mašine koje odgovaraju ljudima i protagonistove dileme oko njegovog vlastitog identiteta.

    Spilbergova adaptacija Minority Report  uspješno prenosi mnoge Dajkove teme ali mijenja osnovne tačke priče i dodaje akciono-avanturistički okvir.

    Impostor, film iz 2002. baziran na istoimenoj priči iz 1953. koristi dvije od Dajkovih osnovnih tema: mentalnu bolest, koja umanjuje moć razdvajanja realnog od halucinacija, i protagonist  progonjen od strane ugnjetačke vlade.

    Film Screamers iz 1995. bazirana je na Dajkovoj kratkoj priči Second Variety. Međutim, lokacija je promijenjena sa ratom uništene Zemlje u priči na generičku SF filmsku udaljenu planetu. Ova priča imala je snažan uticaj na scene u svijetu kojim dominiraju mašine, Terminator iz 1984. i njegovi nastavci.

    Paycheck, film John Wooa iz 2003. je veoma slabo oslonjena na Dajkovu istoimenu priču.

    Francuski film Barjo (Confesion d’un Barjo) zasnovan je na Dajkovoj ne-sf knjizi Confession of a Crap Artist.

    Animirani film A Scanner Darkly rađen je kombinacijom živih snimaka preko kojih je vršena animacija.

    Next, filmska adaptacija priče The Golden Man, trenutno je u fazi produkcije.

    Flow My Tears, The Policeman Said adaptirana je za pozorište, i premijerno prikazana u Nju Jorku 1988. Kasnije je prikazana više puta na raznim mjestima.

    Još jedna scenska adaptacija je opera VALIS, kompozitora Toda Machovera, prikazana u Pompidu centru u Parizu, decembra 1987. Kasnije je prikazana u Londonu, a izdat je i CD.

    Radio-dramaska adaptacija priče Mr.Spaceship emitovana je na finskom radiju 1996 pod imenom Menolippu Paratiisiin.
Sačuvana

Čovek se ne bori s rupom iskopanom na pogrešnom mestu, nego s budalama koje su je iskopale. Rupu jednostavno zatrpava.
Stranice: [1]   Idi gore
  Štampaj  

 
Prebaci se na:  

Šema sajta  ◊   SF Vektor  ◊   TV program  ◊   Periodni sistem NF

Pravilnik  ◊   SF kviz  ◊   NF na Krstarici  ◊   SF filmovi  ◊   Bibliografije

Kopirajt © 2006-2019. SF tim. Sva prava zadržana.
Pokreće MySQL Pokreće PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2015, Simple Machines | Mapa foruma | Arhiva | wap2 Ispravan XHTML 1.0! Ispravan CSS!
Stranica je napravljena za 0.059 sekundi sa 24 upita.